J’ai Presque Peur en Vérité

SATB a capella

Een werk in opdracht van het Haarlems Studentenkoor, voor bij een Frans concertprogramma. Het werk ging op 9 juni 2009 in premiere in de Hervormde Oosterkerk te Haarlem. De tekst is van Paul Verlaine.

Er zitten een hoop emoties verborgen in dit werk, maar de beleving ervan komt niet volledig tot stand. Het verlangen je open durven te stellen voor de liefde, de ander, de wereld: dat is sterk aanwezig, maar er lijkt een soort onvermogen te zijn om de sprong te wagen, waardoor het stuk blijft wringen tot het einde.

Het maakt me eigenlijk haast bang

Het maakt me eigenlijk haast bang,
Zo ben ik in de ban gekomen
Van de blijde gedachtengang
Die mij beving vorige zomer,

Zozeer woont nu jouw dierbaar beeld
In mijn hart dat jou wil behoren,
Mijn hart dat nooit zijn lust verheelt
Om je in liefde te bekoren;

Ik beef (vergeef me wat ik trouw
En eerlijk aan je wil vertellen),
Omdat één woord, één lach van jou
Mij vanaf nu de wet kan stellen,

Omdat één blik of één gebaar,
Eén woord van jou genoeg zou wezen
Om mij in rouw te dompelen, daar
Mijn mooiste waan zou zijn genezen.

Het liefste wil ik je pas zien,
Zou mij een zwarte toekomst wachten
Van angst en pijn vervuld misschien,
In ’t licht van mateloos verwachten;

Het hoogste geluk zal voor mij zijn
Om het mezelf steeds voor te houden,
Ook als ik weer droefgeestig schijn:
Ik houd van je en wil je houden!