Stemmen

SATB Choir I, SATB choir II, SSAA+voice ensemble, SATB ensemble, voice solo, violin

I wrote this in March 2014, reacting to the armed conflict in eastern Ukraine, between separatist groups and the Ukrainian army. The work arose from the inability to understand that this war could have arisen. At the end of the work the song “Plyne Kacha” sounds, a emotional song that was sung when victims of snipers during the Maidan protests, in February 2014, were commemorated at a meeting at the Independence Square in Kiev. The song is a dialogue between a mother and her son who has to leave for war.

The emotional Plyne Kacha was preceded by different sounds from two choirs and two ensembles. In the middle of the composition there is a discussion about the war and a silence, as I had also experienced the silence in a Polish prayer for the victims, a few weeks earlier.

Lyrics: 

From ‘Die Todesfuge’ – Paul Celan
er ruft streicht dunkler die Geigen dann steigt ihr als Rauch in die Luft
dann habt ihr ein Grab in den Wolken da liegt man nicht eng

Quote from Friedrich Nietzche
Nicht die Wahrheit und Gewissheit ist der Gegensatz der Welt des Irrsinnigen, sondern die Allgemeinheit und Allverbindlichtkeit eines Glaubens, kurz das Nicht-Beliebige im Urteilen.

From ‘A Poor Christian Looks At The Ghetto’ – Czeslaw Milosz
Slowly, boring a tunnel, a guardian mole makes his way,
With a small red lamp fastened to his forehead.
Bees build around a red trace.
Ants build around the place left by my body.

From the book ‘Genealogie Der Moraal’ – Friedrich Nietzche (only in Dutch)
“De mens die ongeduldig, bij gebrek aan externe vijanden en weerstanden, in een drukkende zedelijke bekrompenheid en regelmaat gedrongen, zichzelf verscheurde, vervolgde, aanklaagde, opjoeg, mishandelde, dit zich tegen de tralies van zijn kooi wond stotende dier, dat men wil ‘temmen’, dit ontbering lijdende en door heimwee naar de woestijn verteerde wezen, dat van zich zelf een avontuur, een martelkamer, een onzekere en gevaarlijke wildernis moest maken – deze dwaas, deze verlangende en wanhopige gevangene, werd de uitvinder van het ‘kwade geweten’.
Ik beschouw het kwade geweten als de zware ziekte die de mens heeft moeten oplopen onder de druk van de aller grondigste verandering die hij ooit heeft doorgemaakt – de verandering die plaatsvond toen hij definitief in de betovering van de samenleving en de vrede gevangen was geraakt.”

From ‘ A Song On The End Of The World’ – Czeslaw Milosz
On the day the world ends
Women walk through the fields under their umbrellas,
A drunkard grows sleepy at the edge of a lawn,
Vegetable peddlers shout in the street
And a yellow-sailed boat comes nearer the island,
The voice of a violin lasts in the air
And leads into a starry night.

Plyne kacha
A duck swims upon the Tysyna [river].
Mother of mine, don’t cry for me.
You will cry for me in an evil hour;
I don’t know myself where I will die.
I will perish in a strange land,
And who will bear me to the grave?
Foreign people will carry me out.
Won’t this be a grief to you, mother?
How ever, little son, could it not bring grief?
You [once] lay upon my heart.
… A duck swims upon the Tysyna.